Τελικά η λιπαρή επιδερμίδα γερνάει πιο αργά;


Γεννιόμαστε με ένα συγκεκριμένο τύπο δέρματος. Όμως είναι σίγουρο ότι δεν θα περάσουμε, όλη μας την ζωή μαζί!!! Επίσης γνωρίζουμε πως ο τύπος της επιδερμίδας είναι γενετικά προκαθορισμένος και τα βασικά του χαρακτηριστικά φαίνονται στην εφηβεία. 

Η λιπαρή επιδερμίδα σύμφωνα με τους επιστήμονες είναι τις περισσότερες φορές κληρονομική και έχει κάποια πολύ βασικά χαρακτηριστικά που την καθορίζουν, που είναι σχετικά εύκολο να τα εντοπίσει κάποιος. Πρόκειται για ένα παχύ δέρμα, με ορατούς πόρους και το χαρακτηριστικό γυάλισμα σε όλο το πρόσωπο, ενώ τις περισσότερες φορές και στις πιο καίριες ηλικίες ή στιγμές όπως είναι η εφηβεία ή οι μέρες πριν την έμμηνο ρύση, παρουσιάζει σπυράκια, αν δεν υποφέρει ήδη από εφηβική ή ενήλικη ακμή.

«Όσο πιο λιπαρή είναι η επιδερμίδα, τόσο λιγότερες ρυτίδες θα έχει αργότερα». Μια …βολική θεωρία, που για πολλές γυναίκες λειτουργεί σαν αντιστάθμισμα της ενόχλησης που τους προκαλεί η λιπαρότητα της επιδερμίδας τους. Η υπερβολική παραγωγή σμήγματος δεν αποτρέπει το σχηματισμό ρυτίδων. Αυτές θα εμφανιστούν έτσι κι αλλιώς. Απλά, με διαφορετικό τρόπο.


Η έντονη λιπαρότητα είναι αυτή που την καθιστά και πιο ανθεκτική σε σχέση με τους άλλους τύπους επιδερμίδας, ενώ παράλληλα εμφανίζει λιγότερες λεπτές γραμμές και ρυτίδες από ό,τι για παράδειγμα ένα ξηρό δέρμα. Αυτό που είναι απαραίτητο για τη λιπαρή επιδερμίδα, όπως και για κάθε τύπο επιδερμίδας, είναι να ακολουθείται ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα περιποίησης με τα κατάλληλα συστατικά. 

Τα νέα επιστημονικά στοιχεία
  • Τελικά, υπάρχουν αρκετές παρανοήσεις γύρω από τη λιπαρότητα. Πολλοί συνδέουν την υψηλή παραγωγή σμήγματος με την μειωμένη διαδερμική απώλεια νερού. Πιστεύουν δηλαδή ότι όσο πιο λιπαρή είναι η επιδερμίδα τόσο πιο καλά ενυδατωμένη διατηρείται, επομένως μπορεί να αποφύγει τις ρυτίδες που σχηματίζονται στη επιφάνειά της εξαιτίας της ξηρότητας και της αφυδάτωσης. Όμως, η λιπαρότητα είναι ιδιότητα των υπερδραστήριων σμηγματογόνων αδένων, ενώ η ενυδάτωση, ιδιότητα της κερατίνης στιβάδας. Και όπως φαίνεται, δεν είναι …συγκοινωνούντα δοχεία. Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν λίγο καιρό στο επιστημονικό περιοδικό Clinical Anatomy, οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση ανάμεσα στον σχηματισμό ρυτίδων και της παραγωγής σμήγματος, σε δύο περιοχές του προσώπου, το μέτωπο και το «πόδι της χήνας». Έπειτα από μετρήσεις της μορφολογίας του δέρματος (βάθος ρυτίδων, πάχος στιβάδων κλπ) και αναλύσεις της πυκνότητας των σμηγματογόνων αδένων, παρουσίασαν ορισμένα ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Για παράδειγμα, οι μετρήσεις τους έδειξαν ότι μια λιπαρή επιδερμίδα εμφανίζει λιγότερο έντονες ρυτίδες στο μέτωπο. Η ζώνη αυτή διαθέτει περισσότερους σμηγματογόνους αδένες και το χόριο (οι στιβάδες που βρίσκονται κάτω από την επιδερμίδα ) έχει αυξημένο πάχος. Χάρη στα δύο αυτά δεδομένα , οι οριζόντιες γραμμές που σχηματίζονται παραμένουν κατά κανόνα επιφανειακές –δεν βαθαίνουν. Όμως, όταν εξέτασαν την επιδερμίδα γύρω από τα μάτια, στο «πόδι της χήνας» , διαπίστωσαν ότι τόσο η λιπαρή όσο και η ξηρή επιδερμίδα εμφάνιζαν τις ίδιες ακριβώς γραμμές, γεγονός που, κατ’ αυτούς, αποδεικνύει ότι η λιπαρότητα και η παραγωγή σμήγματος δεν συνδέονται ευθέως με το φαινόμενο της γήρανσης αλλά με τον τρόπο με τον οποίο εκδηλώνεται.
  • Από μια μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2016, στο περιοδικό Journal of Investigative Dermatology, μάθαμε κάτι άκρως ενδιαφέρον: ότι δεν είναι η λιπαρότητα αλλά η ακμή ο παράγοντας που μπορεί να επιβραδύνει την εμφάνιση της γήρανσης! Οι έρευνες της ομάδας του DrSimone Ribero, δερματολόγου, καθηγητή στο τμήμα Έρευνας Διδύμων και Γενετικής Επιδημιολογίας του Kings College του Λονδίνου, έδειξαν ότι οι ρυτίδες και η λέπτυνση της επιδερμίδας, εμφανίζονται καθυστερημένα σε άτομα που αντιμετώπισαν στη διάρκεια της ζωής τους πρόβλημα ακμής. Γιατί όμως; Τα ευρήματα προέκυψαν από τη μελέτη χρωμοσωμάτων από 195 διδύμους χωρίς ακμή και από 39 διδύμους με ακμή όπως και με βιοψίες που έγιναν στην επιδερμίδα τους. Να θυμίσουμε εδώ ότι τα χρωμοσώματα είναι κομμάτια του DNA των κυττάρων μας, τα οποία μεταφέρουν γενετικές πληροφορίες. Στις άκρες τους βρίσκονται τα τελομερή –φανταστείτε τα σαν τις πλαστικές άκρες των κορδονιών από τα παπούτσια μας- τα οποία προστατεύουν αυτές τις χρήσιμες γενετικές πληροφορίες από τη φθορά που υφίστανται τα χρωμοσώματα κάθε φορά που διαιρούνται. Σύμφωνα με τους νόμους της φύσης, με κάθε διαίρεση, τα τελομερή «κονταίνουν» κι από λίγο, κι όταν έχουν πια φθαρεί εντελώς, τα κύτταρα γερνούν και πεθαίνουν. Φάνηκε λοιπόν ότι στα άτομα με ακνεϊκή επιδερμίδα, τα τελομερή είχαν μεγαλύτερο μήκος, με αποτέλεσμα η γήρανση των κυττάρων τους να ακολουθεί βραδύτερους ρυθμούς!

Μεγάλη χαρά επομένως για όλες εμάς που ταλαιπωρηθήκαμε ή ταλαιπωρούνται ακόμα από σπυράκια ακμής. Με συγκριτικό πλεονέκτημα, το μήκος των… τελομερών τους, στο τέλος της κούρσας του χρόνου θα είναι αυτές που θα κερδίσουν το έπαθλο, παραμένοντας νέες για περισσότερο καιρό!





Post a Comment

0 Comments